Verhalen die er toe doen
Door de redactie van CiberCuba
Dinsdag 15 september 2026 - 19:22 uur
Directeur van een humanitaire organisatie die Cuba helpt: “Er zijn foto’s die ik niet kan laten zien.”Jennifer Raymer
Jennifer Raymer, directeur van de Canadese humanitaire organisatie Together for Cuba, verteld over enkele van de schrijnendste taferelen die ze tijdens haar huidige missie op het eiland heeft meegemaakt: kinderen die eten verkopen om zelf te kunnen eten, huizen die op instorten staan, gezinnen zonder elektriciteit en bejaarden die in hun eentje nauwelijks kunnen overleven.
«Dit zou wel eens het zwaarste bericht kunnen zijn dat ik tijdens deze reis plaats. Er zijn foto’s die ik simpelweg niet kan delen. Mensen lijden. Sommigen staan op het punt hun leven te beëindigen», schreef Raymer in een getuigenis die op Facebook werd gepubliceerd.
De activiste, die al meer dan tien jaar humanitair werk verricht in Cuba en ongeveer vier maanden per jaar op het eiland doorbrengt, bezocht samen met Laura, een lokale maatschappelijk werkster, enkele huizen van gezinnen in bijzonder kwetsbare situaties.
Gedurende de dag hebben ze voedsel en medicijnen uitgedeeld aan meer dan 50 gezinnen.
Raymer vertelde dat hij kinderen tegenkwam die avocado’s verkochten vanuit een karretje om geld te verdienen voor hun volgende maaltijd, en drie minderjarigen die in een huis woonden waarvan de muren, zoals hij het omschreef, op instorten stonden.
Hij bezocht ook gezinnen die al maanden zonder elektriciteit zaten en op brandhout moesten koken, evenals alleenwonende ouderen.
Een van de gevallen die de meeste indruk op haar maakte, was dat van een gezin uit Oost-Cuba.
„We liepen door de modder en het hoge gras om bij hen te komen. Hun leefomstandigheden waren verschrikkelijk. En er was een 14-jarige jongen die hielp bij de verzorging van zijn babybroertjes en -zusjes“, vertelde hij.
Voor Raymer onthullen de situaties die zich achter elke deur afspelen een nood die moeilijk te bevatten is.
“De verhalen zijn eindeloos. De nood is overweldigend. En achter elke deur schuilt een persoon met een naam, een familie en een verhaal”, schreef hij/zij.
De activist vertelde ook over een andere ervaring tijdens een bezoek aan het verpleeghuis “Juan Vitalio Acuña” in San José, waar ongeveer 50 ouderen wonen, van wie velen geen familieleden hebben die hen bezoeken.
Together for Cuba leverde voedsel en houtskool om mee te koken.
Volgens Raymer lijdt de kok van het tehuis aan astma en bereidde hij maaltijden met brandhout vanwege een gebrek aan brandstof, ook al verergerde de rook zijn ademhalingsproblemen.
De activist legde uit dat de meest dringende behoeften van het centrum bestaan uit basisproducten zoals rijst, bonen, vlees, groenten en olie.
“Soms is het grootste geschenk dat we kunnen geven niet iets wat we in een tas meebrengen, maar simpelweg onze tijd. Een knuffel. Een luisterend oor,” stelde hij vast.
De getuigenissen komen overeen met andere recente indicatoren over de verslechtering van de levensomstandigheden in Cuba. Uit een dit jaar gepubliceerd onderzoek bleek dat een op de drie Cubaanse huishoudens aangaf dat ten minste één lid in de afgelopen 30 dagen met honger naar bed was gegaan.
Together for Cuba zorgt voor de jaarlijkse verzending van ongeveer 600 zakken met in totaal zo’n 14.000 kilogram aan medicijnen en medische benodigdheden, bestemd voor mensen in nood op het eiland.
Na de beelden die hij tijdens zijn reis heeft gezien, verklaarde Raymer dat hij zijn werk zal voortzetten.
“Ik houd enorm veel van deze mensen en ik weiger weg te kijken. Dus we zullen blijven komen. Met voedsel. Met medicijnen. Met hoop,” concludeerde hij.
